|
Twee verschillende uitspraken
Een zorgovereenkomst tussen een verzorger en een minderjarig kind is geen arbeidsovereenkomst, aldus de kantonrechter te Sneek d.d. 23 januari 2008. (nog niet gepubliceerd)
De kantonrechter diende te beoordelen of er in de volgende omstandigheden een arbeidsovereenkomst was ontstaan tussen de verzorger en degene die verzorgd werden.
De verzorgster heeft een gezinshuis in de eigen woning. Zij verzorgt kinderen met verstandelijke beperkingen die onder voogdij van een voogdij-instelling staan. De financiering van de activiteiten loopt via een persoonsgebonden budget (PGB) dat aan de kinderen is toegekend op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).
De kantonrechter oordeelt dat één van de wezenlijke kenmerken van een arbeidsovereenkomst is dat er tussen de werkgever en de werknemer een gezagsverhouding bestaat.
De kantonrechter acht het niet denkbaar dat in een dergelijke relatie aan minderjarige kinderen met verstandelijke beperkingen enig gezag kan toekomen over gezinsouders die met de opvoeding van die kinderen belast zijn.
Hieraan doet volgens de kantonrechter niet af dat de kinderen bij het aangaan van de overeenkomst zijn vertegenwoordigd door de voogdij-instelling omdat hierdoor slechts de onbekwaamheid van de kinderen om een overeenkomst aan te gaan is opgeheven.
Uit die vertegenwoordiging kan niet worden afgeleid dat de voogdij-instelling bevoegd was om het gezag in arbeidsrechtelijke zin over de verzorgster uit te oefenen.
Een zorgovereenkomst tussen een minderjarig kind en een verzorger is wél een arbeidsovereenkomst, aldus het Hof te Leeuwarden d.d. 20 december 2006. (JAR 2007/35)
Uit een eerdere uitspraak van het Hof te Leeuwarden blijkt dat - in andere omstandigheden - een zorgovereenkomst wel degelijk kan worden aangemerkt als een arbeidsovereenkomst. Het betrof in dit geval een zorgovereenkomst tussen een minderjarige jongen met ADHD en diens verzorger. Ook deze verzorger werd betaald uit een PGB. Overigens was het hier niet in geschil dat er een arbeidsovereenkomst bestond.
Omdat de rechter op dit punt niet nader ingegaan is, is het niet precies te zeggen wat maakt dat in deze zaak wél en in de recente zaak bij de rechter te Sneek geen arbeidsovereenkomst geacht werd te zijn ontstaan.
Het lijkt erop dat de beslissing ligt in de mate waarin de verzorgde feitelijk gezag kan uitoefenen op de verzorger en dat ook doet, al dan niet via zijn vertegenwoordiger.
In deze zaak werd dat feitelijk gezag daadwerkelijk uitgevoerd, namelijk door de vader van het kind.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Willemien Bischot of
Marg Janssen, Marktgroep Gezondheidszorg.
Terug naar de nieuwsbrief »
|
